6 mei 2015

Leven met eczeem

Leven met eczeem
DIARY 
I’m obsessed with health! Niet omdat het een ‘hippe trend’ is of omdat ik er bewust voor gekozen heb (ja, uiteindelijk wel), maar nee mijn passie voor het natuurlijk gezond leven heeft een persoonlijk verhaal en dat begon vier jaar geleden. Vanaf mijn geboorte leed ik namelijk al aan eczeem en op mijn 22ste levensjaar besloot ik dat het genoeg was. Zonder hoop, maar toch startte ik op eigen houtje een zoektocht naar de genezing van eczeem.
Mijn leven met eczeem, deel 1. 

Alleen de meest dierbare personen wisten van mijn strijd tegen eczeem. Altijd heb ik het voor mezelf gehouden, het was mijn stukje pijn. Totdat een gezonde natuurlijke levensstijl een soort van ‘trend’ werd. Voorheen werd het raar gevonden dat ik geen gebak meer op verjaardagen nam, maar toen was er ineens oprechte interesse in mijn manier van leven. Ik werd overdonderd met vragen; ‘waarom eet jij zo, is dit gezond voor me, hoe verlies ik een paar kilo’s en hoe krijg ik een betere conditie’ etc. Ik besefte toen dat anderen hieraan ook steun konden hebben. Vanuit dit perspectief startte ik een blog en zoomde ik in op mijn leven van anno nu, maar nog nooit vertelde ik hier diepgaand het verhaal achter mijn leefstijl-switch wat vier jaar geleden begon….

Diagnose chronische eczeem:
Ik werd letterlijk geboren met eczeem, eerste diagnose; dauwworm. Daar gingen we weer; ziekenhuis in en ziekenhuis uit. Zalfjes, verbandjes, kuurtjes en nog een first-aid-kit to go. Er leek geen einde aan te komen. De uiteindelijke diagnose; chronische eczeem. Niets aan te doen, zo zou ik nu eenmaal zijn en dit heb ik tot mijn 22ste levensjaar ook geloofd.

Hoe eczeem mijn leven beperkte: 
Veel mensen denken dat eczeem een kleine niet echt belastende aandoening is, maar dat is absoluut niet zo. Altijd die eeuwige jeuk, krabben tot je bloedde want alleen dan hield de jeuk op. Eczeem wordt daardoor vaak onderschat. Mijn eczeem was zo heftig, dat mijn huisarts mij in de categorie ‘heftigste casus’ plaatste. Zo moest ik weer eens een zwemfeestje afzeggen vanwege mijn eczeem-uitbraak. Niet echt bevorderend voor mijn sociale contacten. Ook niet voor mijn zwemsport, vakantiebaantjes en school. En of mijn eczeem alleen nog niet erg genoeg was, kreeg ik vaak ook nog andere huidproblemen erbij zoals krentenbaard. Soms sliep ik zelfs een week lang op een stoel zonder deken, gewoonweg omdat ik teveel open wonden had en ik het zat was om mijn plakkende benen van het matras los te trekken. Door  kuurtjes, zalfjes en inzwachteling kreeg ik tussendoor wat rust, maar ’s nachts krapte ik mijn huid onbewust toch weer open. Ja, ook slapen ging dus moeilijk. Jeuk, jeuk en nog eens jeuk. Ik schaamde me voor mijn lichaam. Zo hield ik er pigmentvlekken en littekens aan over. Een leven met eczeem is ontzettend slopend, want je weet dat het altijd weer terug zal komen.

De strijd tegen mijn lijf:
Naarmate ik ouder werd, werd ik ook steeds kwader op mijn lichaam; waarom werkte ze me altijd zo tegen?! Op den duur begon ik haar te negeren. Ik luisterde niet naar haar en begon haar te verafschuwen. Soms krapte ik zelfs uit boosheid alles expres open. Ik verloor mijn hoop tot herstel.

Niets meer te verliezen, op naar de ‘kwakzalver’:
Intussen werd ik ouder en verstandiger. Ik begon ‘out of the box’ te denken; waarom kwam het toch steeds terug? Zag ik iets over het hoofd misschien? De reguliere zorg werkte niet, dan misschien de alternatieve zorg, maar dat is toch taboe? Kwakzalverij? Althans, zo werd er destijds over gesproken. Toen mijn eczeem voor de zoveelste keer een zomervakantie verpest had, besloot ik deze stap te maken. Ik nam telefonisch contact op met de dichtstbijzijnde praktijk voor homeopathie, deed mijn verhaal en vroeg om advies. En jeetje, dat klonk echt veelbelovend! Er werd niet eens gesproken over een behandeling met medicatie, maar over mijn manier van leven zoals voeding, anticonceptie en mijn innerlijke gesteldheid. Ik motiveerde mezelf; ‘kom op, nog 1 keer, de allerlaatste keer en dan laat ik het voor wat het is’. Ik sloot de duurste zorgverzekering af en gaf mezelf een 1 jaar de tijd om alles nogmaals te laten onderzoeken. Ik gaf 100% in mijn strijd tegen eczeem!

Zo begon dus mijn zoektocht naar een (natuurlijke) gezonde leefstijl……..

To be continued…..
(klik op bovenstaande link op naar het volgende deel te gaan). 

groetjess2
0 likes Diary # , , , , , , , , , , ,
Share: / / /

10 thoughts on “Leven met eczeem

  1. Hanne schreef:

    Herkenbaar! Als kind heb ik ook ontzettend veel last van eczeem gehad. Toen wist ik niet beter dan naar de huisarts gaan, een recept voor hormoonzalf krijgen, en weer smeren. Maar mijn eczeem kwam altijd terug en het enige wat ik altijd te horen kreeg was dat het in de familie zat en ik er uiteindelijk wel overheen zou groeien. Ik was onwetend en ging er vanuit dat de huisarts gelijk had, want hij was tenslotte huisarts.

    Toen ik wat ouder werd, ging ik me wat meer verdiepen in een gezondere levensstijl. Ik merkte dat veel water drinken al een heel positief effect had. Op deze manier ging ik zelf experimenteren met voeding en wachtte ik de reactie van mijn huid af. Door producten met een lange ingrediëntenlijst (dus veel toevoegingen, o.a. bepaalde e-nummers) te mijden en zoveel mogelijk biologisch te eten ben ik nu van mijn eczeem af. Ik denk dus voortaan wel 2 keer na voordat ik naar een arts stap, omdat je vaak dingen ook van binnenuit kan oplossen zonder “troep” van de apotheek. 🙂

    1. Oh wat ontzettend goed van jou zeg!! Leuk dat je dit met me deelt en ik ben heel blij dat je er vanaf bent gekomen. Wat een verademing he?! Het is inderdaad heel moeilijk wie je hierover moet geloven. De huisarts leert natuurlijk andere dingen over eczeem dan een homeopaat. We kunnen ze het dan ook niet echt verwijten, maar mensen moeten wel weten dat er dus meerdere gezondheidsvisies zijn! Anders blijf je inderdaad hangen bij het verhaal van de huisarts en dat heb ik 22 jaar gedaan. Beter laat dan nooit natuurlijk! Liefs.

    2. Petra schreef:

      Mooi verhaal! Heel herkenbaar voor mij. Sinds er huidkanker bij mij is geconstateerd (2 jaar geleden) ben ik na een pas huisarts bezoeken over gegaan naar mijn eigen zoektocht. Op de alternatieve wijze met behulp van supplementen en aanpassen voeding ben ik er nu zo goed als vanaf. Gezond eten (zonder tarwe en suikers) is zo lekker en ook leuk om nieuwe dingen te ontdekken. Eten moet tenslotte wel een feestje zijn.

      1. Bedankt voor je lieve berichtje, Petra! En wat is jouw verhaal ook prachtig zeg. Ik ben blij dat steeds meer mensen zelf gaan nadenken, op onderzoek uitgaan wanneer de reguliere zorg geen oplossing biedt en dan alsnog een oplossing vinden. Dit gun je toch iedereen? Jouw diagnose is ook heftig, maar gelukkig gaat je herstel heel goed! Ik wens je het beste! Ik zie ook dat je een website hebt 🙂

  2. Manon schreef:

    Pfoeh, klinkt heel heftig dat je hier in je jeugd zo veel last van hebt gehad. Echt vervelend, maar ik heb het idee dat een nieuwe levensstijl je echt heeft geholpen, wat heel fijn is. Ik ben benieuwd naar het vervolg van je verhaal!

    1. Wat lief, dankje Manon. Het was de beste keuze ooit, want wat ik gedaan heb, heeft me genezen 😀

  3. diana schreef:

    knap dat je dit deelt. vind het ook heel inspirerend. en ik ben ook ontzettend blij voor je dat je na al die jaren iets gevonden hebt wat helpt. ben benieuwd naar het vervolg hiervan. Xdiana

    1. Wat een lief berichtje, dankje Diana! 🙂

  4. frida schreef:

    wat voor alternatieve zorg heb je ingeschakeld?

    1. Hi Frida, ik heb homeopathie ingeschakeld. Dit staat ook in het laatste stukje beschreven 🙂 In het volgende deel vertel ik daar meer over. Liefs, Cherry.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Close